Selam🌿
Yepyeni bir güne uyanmak gibidir insanın kendi iç dünyasında yeni benliğine evrilmesi...
Değişiyor ve dönüşüyoruz, daha dün yaptığımızı beğenmiyoruz, içimizdeki bu güne doğuyoruz çünkü...
Her insan gibi benim de yüklerim var. Ama artık o yükleri tanıyorum, isimlendiriyorum, anlamlandırıyorum ve kendimden ayrıştırıyorum yeri geldiğinde,
Fakat insanım ya hani, eksiğim ya, acizim ya ve muhtacım ya her anımda Allah'ıma; işte bu sebeple tam anlamıyla yapamadığımı hissediyorum. Kendime de bunu böyle hatırlatıyorum artık; nazikçe...
Yoldayım, yoldayız ömrümüz ne kadarsa... Ve bu kısa ömrün içinde uzun upuzun anların gölgesinde kendimizle karşılaşıyoruz. Bu karşılaşma dilerim ki iyi gelsin ruhumuza ve farkındalık katsın önümüzdeki yürüdüğümüz yollar boyunca...
(Yolda olanlara... Belki denk gelir ruhlarımız aynı sessizlikte...🌿)
Yorumlar