29 Aralık 2025

Ya Yalnızlık Bir Lütufsa?

Seymanur

favorite 0 visibility 3 bookmark 0

Deneme

Güneşin yüzüme vuruşunu hissediyorum. O yakıcı derinliğini iliklerime kadar hissediyorum. Sahi tenimi yakan güneşin sıcaklığı mı yoksa başka bir nedenden ötürü mü bu kadar sızlıyor her bir zerrem. Ne gariptir ki yalnızlığımı kelimelere dökmekte zorlanıyorum. Yalnız ve yaşamaya mecbur halimi anlatamıyorum. Sanki tüm kelimeler de bana sırtını dönmüş gibi. Çok ürküyorum biliyor musun? Herkes sırtını döndü, ya kelimeler de beni terk ederse? O zaman nice olur halim kestiremiyorum.

Kendime dava açacağım. Kelimelere hapsoluşumun adil oluşunu savunacağım, kendime karşı. Sanki zamanın bir yerinde sıkışıp kaldım. O zamanın birinde yapabildiğim tek şeyin yazmak olduğunu varsayıyorum. Bir insana sadece bir kalem ve kağıt yetebiliyormuş oysa. İçini akıttığı her bir satır şifası olabiliyormuş. Öyle derinden hissediyorum ve yaşıyorum ki şu sıralar. Sanırım en göz alıcı noktam kelimelerin zihnimdeki tiyatrosu. Öyle derin ve öyle gerçek bir tiyatro ki beni benden öteye gitmeye mecbur bırakıyor.

Kalemin kağıda döktüğü her satır ayrı bir hazineymiş hissiyatı.

Bu hissiyat esir almış vaziyette şuanda tüm benliğimi. Hazinemin varlığını tespit etmişim de muradıma ermişim gibi. Meğer dünyaya sığabiliyormuşum bu farkındalık ile birlikte. Yalnız olmak dert değilmiş. Yalan bir hayatın parçası olmaktansa yalnız olmak benim bir nimetimmiş. Hep savunurdum gerçekliği. Gerçekleri yaşamanın kıymetini. Savunduğum şey ilmek ilmek işlenmiş bütün hayatıma. Gerçek olmayan hiçbir duyguyu barındıramıyorum kabimin kıyılarında.

Bazı gerçek oluşlar sancılı olur. Gerçekliğin kabul görmez. Kabul etmek istemeyen bir topluluk seni yalnızlığa mahkum eder. Oysa benim yalnızlığım o topluluktan daha gerçek. Gerçekliği yaşıyor olmak neden yanlış olsun ki. Onların hapis diye nitelendirdiği şey ya benim şifamı doğuruyorsa? Ya yalnızlık bir lütufsa?

Sorgulamak insanı insan yapan şeylerden. Herkesin doğrusu doğru olmak zorunda olmadığı gibi, her hayat kendine özgü olmasıyla bilinir. Benim hayatım zindan mı? Yoksa bana özgür ve kendim olabilme alanını açan bir saray mı?

Ne dersin?